Μαριάννα, γυμνασμένη και καυλωμένη – Ι

Η Μαριάννα ήταν γυμνάστρια, διορισμένη σε σχολείο, αλλά ενίσχυε το εισόδημά της κάνοντας ιδιαίτερα σε πλούσιες μεσόκοπες κυρίες που νόμιζαν ότι έτσι θα σταματήσουν το χρόνο να δημιουργήσει δίπλες στις χαλαρωμένες κοιλιές τους. Τη γνώρισα εντελώς τυχαία όταν βρεθήκαμε σε παρέα με κοινούς γνωστούς. Εκείνες τις μέρες είχα καιρό να “καρφώσω” κανένα καλό μουνάκι και όταν είδα το κορμί της, τη θεώρησα πρώτης τάξεως ευκαιρία να “βρέξω” το καυλί μου…
Χωρίς να είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή, κοντά μαλλιά, καστανά μάτια και πολλές καυλιάρικες φακιδούλες ( δε θα έλεγες όμορφη φάτσα). Οι τελευταίες ήταν που της έδιναν μια πρόστυχη αθωότητα που τραβούσε. Έτσι όπως της έριχνα κλεφτές ματιές, διαπίστωσα πως διέθετε καλοσχηματισμένα πόδια έτσι όπως φαίνονταν κάτω από τη σχετικά κοντή φούστα της.
Όταν σε κάποια φάση σηκώθηκε φάνηκε ο τουρλωτός κώλος της. Παρότι γυμνάστρια, το μέγεθός του ήταν δυσανάλογο με το υπόλοιπο κορμί της, αλλά σφιχτός και πεταγόταν όμορφα τεντώνοντας το χαλαρό φουστανάκι της.
Κουβέντα στην κουβέντα η επαφή κανονίστηκε μάλλον εύκολα. Βρεθήκαμε μετά από λίγες μέρες. Το στενό μπλουζάκι της τόνιζε τις φαρδιές πλάτες και τα… ανύπαρκτα βυζιά της. Από τις πιο καυλωτικές αναλογίες: μεγάλος κώλος, μικρά βυζιά. Οι ρώγες πάντως διαγράφονταν μεγάλες και σκληρές ακόμη και μέσα από το μπλουζάκι.
Οι αερολογίες οδήγησαν οδήγησαν στο θέμα των σχέσεων (ω, τί πρωτότυπο!). Έμαθα, λοιπόν, ότι μόλις είχε χωρίσει από κάποιον που ήταν καιρό μαζί επειδή δεν της φερόταν καλά. Και μόνη και καυλωμένη, τέλεια! Συνεχίζοντας, όμως, είπε πως τον ήθελε πολύ, δεν μπορούσε να τον βγάλει από το μυαλό της και όλα αυτά τα βαρετά γυναικουλίστικα. Άμα έψαχνε για… εξομολόγο ή ψυχολογική υποστήριξη δεν ήμουν ο καταλληλότερος και ήδη έψαχνα τρόπους… διαφυγής από τη μίζερη παρέα της.
”Βέβαια, δεν είμαι αρνητική σε κάτι καινούριο, αλλά εμείς οι γυναίκες κολλάμε…” είπε χαμογελώντας με νόημα. Το “σχέδιο διαφυγής” αναβλήθηκε προσωρινά. Ένα μικρό φωτάκι άναψε στο τούνελ.

“Χρειάζεστε μάλλον το κατάλληλο… σπρώξιμο” απάντησα μισοαστεία, μισοσοβαρά, έτσι για να να ελαφρύνω τη βαρετή ατμόσφαιρα.
”Ελπίζω να μη σ’ έπρηξα με τις γκρίνιες μου, θα ήθελα να ξαναβρεθούμε υπό καλύτερες συνθήκες” απολογήθηκε.
”Μη το σκέφτεσαι καθόλου, κι εγώ θέλω να σε ξαναδώ” είπα σκεφτόμενος την κωλάρα της.

Τις επόμενες φορές ήταν περισσότερο χαλαρή και δεν γκρίνιαζε, ούτε αναφέρθηκε στο παρελθόν της. Πιο πολύ ήθελε να μάθει για το δικό μου ποιόν. Φαίνεται πως το αγάμητο για καιρό μουνάκι της είχε αρχίσει να τη φαγουρίζει.
Εκείνο τον καιρό έπρεπε να πάω για δουλειά στην Αθήνα. Συμπτωματικά οι δουλειές μου συνέπεσαν με συνέδριο, όπου συμμετείχε η Μαριάννα. Χωρίς να το γνωρίζω με πήρε τηλέφωνο. Όταν διαπίστωσα με έκπληξη πως κι αυτή ήταν στην πρωτεύουσα το καυλί μου αντέδρασε…
”Πού μένεις;” τη ρώτησα ελπίζοντας να μη φανεί η ανυπομονησία στη φωνή μου.
”Σε μια φίλη στο κέντρο”
”Εγώ στη Γλυφάδα στο τάδε ξενοδοχείο. Θα είμαι για καμιά βδομάδα εδώ, θέλεις να έρθεις για κανένα ποτό;” της πρότεινα. Η συνάντηση κανονίστηκε για την επόμενη κιόλας.
Όταν την είδα μου φάνηκε πως ήταν πιο γκόμενα από τις προηγούμενες φορές (ή μήπως η προοπτική ενός γαμησιού έκανε τον κόσμο πιο όμορφο;!). Φορούσε πολλή κοντή φούστα, μαύρο καλσόν και μαύρες μέχρι το γόνατο μπότες. Μια ζακέτα με ντεκολτέ (μικρά βυζιά, μικρή βυζοχαράδρα…) και είχει βάψει τα χείλη της με έντονο κόκκινο κραγιόν (έτοιμη για πίπες…).
”Θέλεις να έρθεις στο ξενοδοχείο;” τη ρώτησα έπειτα από αρκετό αλκοόλ που η επίδρασή του είχε δημιουργήσει μια άκρως καυλωτική αύρα.
”Δεν ξέρω… η φίλη μου θα με περιμένει και…” απάντησε διστακτικά κοκκινίζοντας.
”Εντάξε, όπως νομίζεις” είπα δήθεν άνετα. Συγχρόνως έσκυψα και τη φίλησα απαλά στο μάγουλο στο σημείο που ξεκινούν τα χείλια. Αυτό ήταν! Έβγαλε το κινητό της και ειδοποίησε τη φίλη της να μη την περιμένει.

Μόλις μπήκαμε στο ασανσέρ ήταν λίγο αμήχανη, αλλά εγώ είχα πάρει φόρα. Την αγκάλιασα και έχωσα τη γλώσσα μου στο στόμα της, χουφτώνοντας συγχρόνως τα κωλομέρια της. Πολύ σκληρός κώλος αν και μεγαλούτσικος. Σφιχτός και γυμνασμένος. Δεν έκανε καμιά κίνηση να τραβηχτεί. Η συσσωρευμένη καύλα είχε φτάσει στο αποκορύφωμα…

(συνεχίζεται)