Η Δήμητρα που με…κάρφωσε – ΙΙ

Από την πρώτη μέρα άρχισα να σκέφτομαι τρόπους να δω, έστω στα κλεφτά, αυτό το υπέροχο κορμάκι. Τα δωμάτιά μας ήταν δίπλα, οπότε, τι στο διάολο, μια βδομάδα θα ήμουν εκεί, δε θα μπορούσα να πάρω λίγο μάτι;
Μετά από έναν ωραίο ύπνο, η μέρα κύλησε ξεκούραστα. Καφεδάκι στη βεράντα, το σπίτι των θειων μου ήταν τεράστιο, με δύο ορόφους, πάνω τα δωμάτια των παιδιών και ένα μικρό μπάνιο, κάτω το υπόλοιπο, υπέροχο σπιτικό φαγητό από τα χεράκια της θείας και το βράδυ βολτούλα στην Κηφισιά για ποτό. Η Δήμητρα φορούσε ένα πορτοκαλί κοντό φορεματάκι που μετά βίας έκρυβε το κωλαράκι της, ενώ τα πανέμορφα, μαυρισμένα πόδια της τραβούσαν το βλέμμα σαν μαγνήτες.
«Τι όμορφη ξαδερφούλα έχω!» της είπα όταν την είδα. «Και συ δε πάς πίσω» απάντησε ναζιάρικα. Η βραδιά υπήρξε… ζόρικη. Όλη την ώρα δεν μπορούσα να ξεκολλήσω τα μάτια μου από τα μπούτια της, δεν έκανε και ιδιαίτερες προσπάθειες να κρύψει τα κάλλη της, ενώ κάνα δυο φορές φάνηκε το μαύρο βρακάκι της. Το καυλί μου κόντεψε να πάθει… ασφυξία μέσα στο στενό τζιν. Ήπιαμε τα ποτά μας, γελάσαμε πολύ, μιλήσαμε περί ανέμων και επιστρέψαμε σπίτι. Δεν έβλεπα την ώρα να πέσω στο κρεβάτι και να τον παίξω. Με είχε καυλώσει αφάνταστα το πουτανάκι. Ξάπλωσα και πριν πιάσω…δουλειά, περίμενα λίγο μήπως και αφήσει στην πόρτα του δωματίου της μια… ελπιδοφόρα χαραμάδα να πάρω λίγο μάτι. Δεν μπόρεσα τελικά να καταλάβω, αλλά σηκώθηκα μήπως και είμαι τυχερός. Πράγματι, (ω ευλογημένη θεά Τύχη!), στην πόρτα της υπήρχε μια μικρή χαραμάδα από φως. Σαν να είχα αποκλειστεί σε σπήλαιο και αυτό το λιγοστό φως να έδειχνε την έξοδο προς την επιβίωση. Περπάτησα όσο πιο σιγά μπορούσα, ξιπόλητος και με προσεκτικές κινήσεις, πλησιάζοντας στη χαραμάδα. Η Δημητρούλα ήταν ξαπλωμένη μπρούμητα με ακουστικά στ’ αυτιά και ξεφύλλιζε ένα περιοδικό. Το θέαμα ήταν υπέροχο. Φορούσε ένα μακό μπλουζάκι και από κάτω μόνο ένα μαύρο στρινγκ! Η θέα του κώλου της μου έκοψε την ανάσα, νόμιζα πως είχα 40 πυρετό. Ένα τέλειο κωλαράκι, σφιχτό και τουρλωτό ήταν σε δύο μέτρα απόσταση και έκανα τεράστιες προσπάθειες να κρατηθώ για να μην ορμήξω. Ανακινήθηκε σε κάποια φάση, τρόμαξα και την κοπάνησα. Ξάπλωσα στο κρεβάτι, τράβηξα μια μεγαλόπρεπη μαλακία πασαλείφοντας τους (τότε σφιχτούς!) κοιλιακούς μου και κοιμήθηκα ονειρευόμενος τα θεϊκά κωλομέρια της.
Την επόμενη μέρα ξύπνησα κακόκεφος σκεφτόμενος πως όλη την εβδομάδα της άδειάς μου θα… ξεχείλωνα το καυλί μου από το πολύ παίξιμο. Τί το ήθελα να έρθω στους θειους μου; Κανονικό μαρτύριο… Κι όμως η τύχη μου άλλαξε αναπάντεχα…
Την ώρα του καφέ, μόνοι μας χαζεύοντας τηλεόραση, η Δημήτρα γύρισε και μου είπε: «Για μένα τον έπαιζες χθες το βράδυ;» Έμεινα άφωνος! Η καριόλα μου έκανε τα ίδια. Από την καύλα μου είχα ξεχάσει να κλείσω την πόρτα εντελώς και από τη χαραμάδα με πήρε μάτι την ώρα που τίναζα τον πούτσο μου. Κοκκίνισα, ξεφύσηξα, τί ν’ απαντήσω; «Ε, ε, …ε,.. όχι μωρέ… απλά να….. ξέρεις στο στρατό… μοναξιές» κόμπιαζα, πού να βρω λέξεις;
«Μη μου λες ψέμματα, σε είδα πως με κοίταζες το βράδυ στο μπαρ. Δεν ξεκόλλησες τα μάτια σου από τα μπούτια μου. Τί νομίζεις; Επειδή είμαι μικρότερή σου, μη θεωρείς ότι δεν καταλαβαίνω» απάντησε μάλλον επιτιμητικά.
«Α, μη με θεωρείς κανένα λιγούρι…» της απάντησα, αλλάζοντας τακτική, παριστάνοντας τον νευριασμένο. Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω τη φράση μου, με πλησίασε και κάθισε πάνω στα πόδια μου. «Δεν είπα αυτό, αλλά δεν μπορώ να πάψω να σκέφτομαι το… πουλί σου, ξαδερφούλη.» Αυτό ήταν. Η βολεϊμπολίστρια μου έκανε πάσα και έπρεπε να… καρφώσω.
Τη σήκωσα αγκαλιά, σαν νύφη, και την ανέβασα στο δωμάτιό μου. Άρχισε να με φιλάει με πάθος. Σήκωσα την μπλούζα της, της έβγαλα το σορτσάκι και απόλαυσα το θέαμα: τα βυζιά της ολόσκληρα πεπόνια, οι ρώγες κοκκινισμένες και ορθωμένες έτοιμες να δεχτούν το στόμα μου. Τη φίλησα στο λαιμό, της δάγκωσα απαλά το αυτί, ενώ της έβγαζα και το εσώρουχο. Το μουνάκι της ήταν περιοποιημένο, με μια λωρίδα τριχούλες. «Τέλειο…» μουρμούρισα και κατευθείαν έβαλα το χέρι μου ανάμεσα στα πόδια της. Ήταν ήδη υγρό και ζεστό. Το μεσαίο μου δάχτυλο εύκολα μπήκε στη μουνότρυπά της. Η ανάσα της έγινε πιο γρήγορη και της ξέφυγε ένας αναστεναγμός. Την ίδια ώρα μου τράβηξε τη βερμούδα, αποκαλύπτοντας τον ολόρθο, έτοιμο για… καρφί, πούτσο μου. Τον έπιασε με το χέρι της, τον έσφιξε και άρχισε να τον χαϊδεύει, υγραίνοντας το πουτσοκέφαλο. Ξάπλωσε στο κρεβάτι και άνοιξε τα πόδια της. «Μη βιαστείς να μου το βάλεις» είπε. «Λατρεύω να με γλείφουν πρώτα». Η γλώσσα μου κινήθηκε στα κάτω χείλη της και στη μεγάλη, σαν κεράσι, κλειτορίδα της. Της έβαλα δάχτυλο και άρχισα να τη γλείφω πιο δυνατά και πιο γρήγορα. Βογγούσε. Ήξερε να γαμιέται καλά η καριολίτσα. Δεν πέρασε ώρα και το στόμα μου γέμισε με τα υγρά της. Έχυνε το πουτανάκι κιόλας και ξεφυσούσε.
Ανασηκώθηκα, πήρα θέση και έχωσα τον ανυπόμονο πούτσο μου μέσα της. Αργά, αργά της τον έβαλα ολόκληρο. Δάγκωσε τα χείλια της να μη φωνάξει από την καύλα. «Έτσι ξαδερφούλη, γάμησε με….». Εκείνο το «ξαδερφούλη» με τρέλαινε. Οι κινήσεις μου έγιναν πιο γρήγορες, ενώ η γλώσα μου ταξίδευε από το στόμα της στις βυζάρες με τις σκληρές, σαν κουκούτσια ελιάς, ρώγες της. Το γυμνασμένο μουνάκι της σφιγγόταν γύρω από τον πούτσο μου, θαρρείς και ένα αόρατο έμπειρο χέρι τον έπιανε κάνοντας τις σωστές κινήσεις. Τύλιξε τα πόδια της γύρω μου και άρχισε να με σπρώχνει πιο βαθιά μέσα της. Πόσο άλλο να έμπαινα πια; «Ναι, ναι… χύνω πάλι» φώναξε ξαφνικά και άρχισε να τρέμει. Ήταν σε έκσταση. Δεν ξέρω από πότε είχε να γαμηθεί, αλλά τόση συσσωρευμένη καύλα;! Σκέφτηκα πως η εβδομάδα προμηνυόταν τέλεια και δεν μπόρεσα να κρατηθώ. Μόλις που πρόλαβα να τραβηχτώ και ο πούτσος μου άρχισε να φτύνει παχύ σπέρμα. Σταγόνες χυσιών έφτασαν στα βυζιά της και στο σαγόνι της. Σκούπισε τις τελευταίες με τα δάχτυλά της και τις έγλειψε. «Μμμμ…. τέλειο…. ξαδερφικό σπέρμα». Με τρέλλανε το πουτανάκι. «Θα περάσεις την πιο όμορφη εβδομάδα της ζώης σου» συμπλήρωσε, ενώ σηκωνόταν με τα χύσια να γυαλίζουν στο κορμί της. Άνοιξε και βγήκε, ενώ εγώ ξεθεωμένος κοίταξα το σφιχτό κωλαράκι της. Το καυλί μου ξανασκλήρυνε, απαιτώντας είσοδο στην «πίσω πόρτα» της.

(συνεχίζεται)

Σχολιάστε

3 Σχόλια

  1. euxoulis

     /  Μαΐου 31, 2008

    εισαι ανωμαλος και σεξομανης.. περιμενω την συνεχεια..

    Απάντηση
  2. fuckstory

     /  Μαΐου 31, 2008

    Είμαι ο… πούστης!!! Γεράματα βλέπεις…

    Απάντηση
  3. ΔΕΝ ΓΑΜΙΟΣΑΣΤΕ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙ ΑΙΜΟΜΙΞΙΕΣ?

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: