Αλεξάνδρα…κωλομαθήματα – I

 

Ασπρόμαυρη κωλάρα!!

Η Αλεξάνδρα ήταν καθηγήτρια αγγλικών. Αν και τύχαινε να ήμαστε παλιοί γνώριμοι, λόγω κοινών παρεών, ποτέ δεν την είχαμε… βρει αλλιώς. Μόλις τελείωσα το στρατιωτικό μου αυτή υπηρετούσε στη Θεσσαλονίκη κι εγώ ρεμάλιαζα ψάχνοντας για δουλειά. Πως έτυχε, ένα βράδυ συναντηθήκαμε και πήγαμε για ποτό στην Κρήνη, εκεί με τις κιτς, δήθεν in καφετέριες, πίτα από γκλαμουράτους με… διπλοπαρκαρισμένες BMW.
Η φάτσα της δεν έλεγε πολλά, ελάχιστα μάλλον, θυμίζοντας τραγουδίστρια παρακμιακού σκυλάδικου. Κάτω από το λαιμό, όμως, το… τοπίο άλλαζε. Μέσα από το ντεκολτέ του άσπρου φορέματος φαίνονταν δυο όμορφα σφιχτά, κανονικού μεγέθους, βυζάκια, στη στενή της μέση φορούσε μια μαύρη ζώνη, ενώ τα πόδια της ήταν σμιλεμένα και μαυρισμένα. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο πάνω της ήταν η κωλάρα της. Μεγάλη, ορθωμένη και σφιχτή, χωρίς ίχνος κυτταρίτιδας. Ασύμμετρη με το υπόλοιπο σώμα της, αλλά άκρως εντυπωσιακή και… καυλωτική. Μάταια προσπαθούσα να πάρω τα μάτια μου από το… επίμαχο σημείο, ιδίως όταν διέκρινα τη γραμμή του λευκού string ανάμεσα στα κωλομέρια της.
Η βραδιά εξελίχτηκε, εν μέσω ποτών, αρκετά βαρετά, όχι λόγω της κουβέντας, αλλά εξαιτίας της μόνιμης αφηρημάδας μου χαζεύοντας τις μπουτάρες της, την ώρα που η γνώριμη ανατριχίλα ανάμεσα στα σκέλια μου, έκανε το μυαλό μου να δουλεύει “στο κόκκινο” ψάχνοντας να βρει τρόπους διείσδυσης του καυλιού μου στην αβυσσαλέα κωλάρα της.
Οι ξαπλώστρες, τέτοια περασμένη ώρα, στην πλαζ της Αρετσούς ήταν άδειες, εάν εξαιρέσει κανείς τα ένα δυο ζευγαράκια που κρύβονταν στις σκιές. Καθίσαμε και την ίδια στιγμή η Αλεξάνδρα μου άνοιξε τα πόδια και ακούμπησε την πλάτη της στο στέρνο μου.
“Κρυώνω λίγο” είπε. Τα χέρια μου την αγκάλιασαν ακουμπώντας, δήθεν αθώα, τα βυζιά της. “Καλύτερα τώρα;” τη ρώτησα και αμέσως, χωρίς να περιμένω απάντηση, ακούμπησα τα χείλια μου στο λαιμό της. Αμέσως γύρισε και έχωσε τη γλώσσα της στο στόμα μου. Τα χέρια μου -το περίμεναν πολλή ώρα άλλωστε- χούφτωσαν τα βυζιά της. Τύλιξε τα πόδια της γύρω μου και το μικροσκοπικό της φόρεμα σηκώθηκε αποκαλύπτοντας το λευκό βρακάκι της. Οι παλάμες μου κινήθηκαν -πού αλλού;- προς τα υπέροχα κωλομέρια. Απίστευτος κώλος! Τα δάχτυλά μου χούφτωναν τη σκληρή σάρκα και η ρουφιάνα έβγαλε έναν βαθύ αναστεναγμό όταν έτριψα το κορδόνι στη… χαράδρα του κώλου της. Τόσο σφιχτά, όσο και τεράστια, κωλομάγουλα δεν είχα ξαναγγίξει. Από το σφιχτό αγκάλιασμα το φόρεμά της κατέβηκε βγάζοντας στη φόρα μια ερεθισμένη ρώγα που με τις περιποιήσεις της γλώσσας μου και με τη βοήθεια του δροσερού θαλασσινού αέρα έγινε σκληρότερη, φαντάζοντας πολύ εντυπωσιακή κάτω από το φεγγαρόφωτο (ω! τι ρομαντισμός….!!)
“Πάμε να συνεχίσουμε σπίτι σου;” της πρότεινα. “Θέλω να σε δω γυμνή και να σε γλείψω παντού”, ενώ συγχρόνως σκεφτόμουν την ασχημόφατσά της πασαλειμμένη με το σπέρμα μου. “Πάμε” απάντησε ανυπόμονα. Όσο και να προσπαθησε να το κρύψει, οι καυλωμένες ρώγες της φαίνονταν μέσα από το φόρεμα, τραβώντας τα βλέμματα, όση ώρα περπατούσαμε προς το αυτοκίνητο.

(συνεχίζεται)

 

Σχολιάστε

1 σχόλιο

  1. Μεγαλη ιδεα εχεις για το σπερμα σου ρε φιλλε!Σιγα που θα το πετουσες στη μουρη της!!^..-

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: